Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2018

ΚΥΡΑ - ΞΟΥΛΑ

Εικόνα
ΚΥΡΑ ΞΟΥΛΑ

Τό βλεπε καθαρά, τα μάτια της δεν την γελούσαν.
Δεν ήταν δα και χθεσινή!
Τα ξερε καλά τούτα τα πράματα. Το βλέμμα του έτσι, όπως έπεφτε πάνω στην κόρη της, ο τρόπος του και η έντασή του…… δεν της ήταν άγνωστα.
Η κυρά Ξούλα είχε προλάβει και είχε σταματήσει εγκαίρως, πριν την θωρήσει κείνος. Τόβλεπε και το νοούσε πως ο Παναγής καλόβλεπε την Άννα. Μα η κόρη της ήταν μικρή και σίγουρα όχι για το γούστο του.
Γι αυτό η κυρά Ξούλα ήταν ανένδοτη. Δεν θα την έδινε την μοσχαναθρεμμένη της σε όποιον και όποιον. Ούλα κι ούλα. Η μικρή καθώς φαινόταν θα γινόταν καλή νοικοκυρά και άξια στην ρόκα. Και το σώμα καθώς μεγάλωνε το δείχνε το καρπερό και το γόνιμο της: με τη φαρδιά του τη λεκάνη και τους έντονους γοφούς, τα μεστωμένα σχεδόν από τώρα στήθη…… α πα πα πα, και ήταν και από καλή οικογένεια, όχι! Ετούτη ήταν φτιαγμένη και μεγαλωμένη για δυνατό στην τσέπη βοσκαριά, για μεγαλοτσοπαναραίο με πολλά ζωντανά, με κονάκια και υποστατικά!!
Συνέχιζε να γνέθει μαλλί με τη ρόκα και να κοιτάζει από …

ΠΟΛΥΜΝΙΑ

Εικόνα
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ξεμάκραινε το καμιόνι και μαζί μ αυτό και οι δυνάμεις της. Τόβλεπε να σβήνει στην στροφή και θα λιποθυμήσει έλεγες, θα πέσει χάμω, θα γίνει ένα με τη σκόνη και τις πέτρες… Η απελπισία την κυρίευσε και τι να κάνει τώρα? Πώς να κινηθεί? Ήθελε να βγάλει κρώξο η φωνή, να αλυχτήσει για τούτο τάδικο ξανά! Να αρχίσει να βλαστημά, που αδικήθηκε και που της πήρανε τον άντρα. Μα όχι! Να κρατηθεί έπρεπε, να διατηρήσει λογικά και ψυχραιμία. Πρώτα να σκεφτεί για τα παιδιά! Αυτά θα τα φροντίσει η μάνα! θα δώσει χείρα βοηθείας και η Σμαρούλα με τις μικρότερες! Και το μαγαζί μαθές όλες μαζί θα το κρατήσουν! Ναι! αυτή έπρεπε να βοηθήσει, να συντρέξει στο Δημητράκη!
Και με αυτή την σκέψη τα πόδια της πήραν φτερά! Να μάθει ήθελε πού τους πάει το φορτηγό! Κινήθηκε προς το τμήμα της χωροφυλακής να κάνει ερωτήσεις, να δει, να πιάσει κόσμο «Κουράγιο Μήτσο» σκέφτηκε! και έπαιρνε και η ίδια θάρρος….
*****
Καθόταν δα κει χαμά, στην άκρη του καρόδρομου,σιμά στην πόρτα εξόδου της φυλακής. Εκεί στο λίγο που…

ΆΝΝΑ

Εικόνα
ANNA Περπάταγε σταθερά και με ρυθμό. Το ρυθμό που έδινε η ρόκα και τ άδραχτι, στο γνέσιμο το νοικοκυρεμένο. Είχε βάλει καινούρια λαναρισμένη τουλούπα μαλλιού, μια μεγάλη -φιλόδοξα μεγάλη τόσο για την ηλικία της όσο και για την πρώιμη και άωρη τέχνη της στην ηλακατη, να λέμε και την αλήθεια, για να κάνει το νήμα χοντρό, να φτιάξει τα χειμωνιάτικα, τα μάλλινα στρωσίδια.Τα χε δει όλα και τα χε δασκαλεμένα απ τη μάνα της. Και το λέγε και η ίδια με περηφάνια καθώς η μάνα της ήταν η καλύτερη στο γνέσιμο του μαλλιού. «Αράχνα» μαθές θα πρέπε να τη φωνάζουν και όχι κυρά Ξούλα, μια και έκαμαν τα χέρια της κλωστή σαν τον ιστό του εντόμου λεπτή και αέρινη, μα με αντοχή και απαλάδα!! Και έτσι και αυτή, το ίδιο λογάριαζε και για την αφεντιά της. Να λένε όλοι πόσο καλή την είχε την χέρα της στο γνέσιμο. Να πάρει και αυτή τα πενέματά της όπως η κυρά-Ξούλα, πού από τη ρόκα δεν την ξεκόλαγες σα την έπαιρνε στα παραμάσχαλα, εκεί κάτω από τον κόρφο… καιέφερνε μετά αυτή βόλτα τη ρούγα, από γειτονιά σε γειτ…

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ [Η νησιώτισσα]

Εικόνα
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ [Η νησιώτισσα]
Την είχε κουράσει το ταξίδι. Ήταν πολύωρο. Ξεκίνησαν από τ Αργοστόλι με το πλοίο της γραμμής και ήταν η θάλασσα συφοριασμένη… όλες τις προηγούμενες μέρες νηφάλια και ήμερη. Σαγήνη η ηρεμία της, που σε φώναζε να την αγκαλιάσεις να την ταξιδέψεις, να πέσεις στην αγκαλιά της και να χαθείς στον ονειρικό αφρογάλαζο κόσμο της. Μα! σήμερα την ήμερα που κείνη θάφευγε πρωί πρωί με το Νικηφόρο της για τα δικά του χώματα, να πάνε να νοίξουνε το σπιτικό τους, σήμερα η αρμυροκυμματούσα, τα χε όλα της φορτουνιασμένα. Μα θες, πειράζει? Το ταξίδι ξεκινά και πάντα τέλος έχει, και αυτή η Αναστασία την είχε την υπομονή της περισσή. Και κύμα – κύμα την έφτασαν την Πάτρα -την ήξερε την πόλη καλά και το λιμάνι της επίσης, κατέβαινε συχνά με  τη μάνα της για ψώνια, γιατί ήταν από καλή οικογένεια η Αναστασία. Το χε να το λέει το Αργοστόλι για τους Μολίνο. Νοικοκυραίοι όλοι τους. Μεγαλωμένη και φροντισμένη η κόρη Αναστασία με τρόπους ακριβούς και προσεγμένους, με την ψυχή ντυμένη με παι…

ΣΟΦΙΑ [Η Σουλιώτισσα]

Εικόνα
ΣΟΦΙΑ [Η Σουλιώτισσα]
Τη λέγανε Σοφία την Σουλιώτισσα, μα οι πολλοί τη φωνάζανε Καπετάνισσα, για τούτο της έπρεπε, γυναίκα αυτή του Κώστα Σιαδήμα του Καπετάνιου του Γκερτοβού –Κωσταντάκη για την ίδια και τους ιδικούς του, που χε κατασφάξει την Τουρκιά στο βιλαέτι του Αποκόρου Ρούμελης. Και είχαν φύγει τούτοι διωγμένοι από το Σούλι -την πατρίδα τους,  και καταστάλαξαν σε τούτα δω τα χώματα ολόκληρη  η φαμίλια: αυτή και ο Καπετάνιος της, τα πεθερικά της και τα αδέλφια του αντρός της. Νιόπαντροι οι δυό τους ήλθαν να δώσουν στον ήλιο τον καρπό τους σε ξένα χώματα και όχι στα άγια του Σουλιού τους. Και του χάρισε η Καπετάνισσα του Κωνσταντάκη της αγόρια τρία τον Χρήστο, το Γιάννη και το Λάμπρο και μια κόρη την Ελένη. Και όπως το όνομα και η ιδιότητά της, έτσι και ο χαρακτήρας της: γυναίκα μυαλωμένη, γνωστικιά, περήφανη, αγέρωχη απ την ιερή της φύτρα, αντάξια ταντρός της. Και αν αυτός έπαιρνε τη δόξα για το κυνήγι των Τουρκαίων, εκείνη στα μετόπισθεν ήταν που φρόντιζε για ούλα. Παιδιά, πεθερικ…