Αναρτήσεις

ΒΑΣΙΛΙΚΗ (μέρος 2ο)

Εικόνα
Έψησε τον καφέ του πατέρα ανακατεύοντας καλά καλά το ζουμί, μέχρι να πάρει βράση και αφού το σέρβιρε στο φλιτζάνι το άφησε να καθίσει λίγο και κοίταξε με επιμονή το καϊμάκι του να ειδεί μήπως φαινόταν κάτι αφύσικο στα χρώματα και την υφή του. Ευτυχώς εκείνος τον έπινε πολύ γλυκό, στην γεύση τουλάχιστον όλα καλά θα ήταν. Για να δοκιμάσει αυτή, ούτε λόγος! Ακούμπησε το τσίγκινο δίσκο με το φλιτζάνι και το ποτήρι με το νερό στο τραπέζι, για να τον πιεί εκείνος σα ξυπνούσε.
Αργούσε να σηκωθεί τον τελευταίο καιρό ο έρμος ο πατέρας.
Οι αδιαθεσίες του γίνονταν πιο συχνές τώρα. Ίσως έπρεπε η ίδια να είναι πιο προσεκτική! Άλλες σκέψεις αυτές όμως, όχι για τώρα, έπρεπε να ντυθεί γλήγορα και να τρέξει να βοηθήσει τη μαμή. Την χρειάζονται η δόλια, γιατί ήξεραν ότι η γέννα της Ρηνιώς θα ήταν δύσκολή. Δυό χέρια παραπάνω για την μαμή, ήταν απαραίτητα αυτήν την φορά, πόσο μάλλον τα χέρια της Βασιλικής, που το χαν το πεπειραμένο της σε τέτοιες καταστάσεις. Από μικρούλα η Βασιλική την είχε δείξει την κ…

ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Εικόνα
ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Έσπασε τη μέση στωικά ξανά, αφού πήρε μία ανάσα και σκύβοντας παλι άρχισε να μαζεύει κυκλάμινα και ζουμπούλια, μωβ και μπλε ανθάκια, σε αυτά τα δύο χρώματα και μόνο, τα σοβαρά και τα πένθιμα, αλλά τα έντονα και ζωντανά, που αρμόζουν στις μικρές τις ηλικίες! Άφηνε κατά μέρος τα υπόλοιπα αγριολούλουδα, κίτρινα και κόκκινα και όποια.. μόνο αυτά ήταν της επιλογής και που ταίριαζαν στο σκοπό της. Μόνο για αυτά έδινε τον κόπο της και που και που μέσα στο σκυμμένο της βάδισμα αν έβρισκε βλαστάρια από σπαθόχορτο, φλισκούνι και κιτρίνοριζα τα μάζευε και κείνα, αλλά τα έχωνε γρήγορα και μυστικά με ενοχή στην μέσα τσέπη της ποδιάς της! Λες και κάποιος θα την έβλεπε εδώ μες στα χωράφια και θα την ρώταγε το γιατί και το πώς ….
Όταν πια ικανοποιήθηκε η χεράδα που χε μαζεμένη –η πέμπτη στην σειρά της ανθοδέσμη, όταν γέμισε την χούφτα της το μάτσο από τα λουλούδια, τότε μόνο ίσιωσε ξανά τον κορμό της και ξεκίνησε με βήμα αργό και άχαρο, το δρόμο της, κόβοντας μέσα απ τα χωράφια, αρχίζοντας τώρ…

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ...

Εικόνα
Παράξενα και τούτα τα παιγνίδια του ανέμου!
Να, εδώ μπροστά μες στην αυλή της.Δίχως να φυσά πνοή ανέμου στην γειτονιά αλλά και στην πόλη ολάκερη, φύλλο να μην κουνιέται πουθενά, και όμως εδώ να, μια τολύπη αγέρα σηκώνουνταν και ξανέμιζε τα σκορπισμένα φύλλα ένα γύρω. Κάθουνταν μετά αυτό το παράξενο τ αγέρι, έπαυε. Και ύστερα μαθές τα ίδια πάλι. Μια δίνη από αέρα έπαιρνε τα φύλλα, τα σήκωνε σε ένα χορό και τα κάθιζε πάλι κάτω. Ανατσουτσούρεψε το χνούδι στα χέρια της Πολυμίας, έτσι όπως στέκουνταν στο μέσο της αυλής, σταματημένη λες στο χρόνο, απορημμένη με τούτο παράξενο της φύσης.
Και δεν ήταν και το μόνο αυτές τις τελευταίες μέρες. Τρία περασμένα πρωινά τώρα, κάθε πρωί, έρχουνταν το ασπρόμαυρο πουλί –η καρακάξα, και στέκουνταν στον μαντρότοιχο του σπιτιού και έκρωζε κοιτώντας την ξώθυρα του σπιτιού τους.
Μέχρι και ο Δημητράκης το πρόσεξε: «Επισκέψεις θάχουμε, να μου το θυμηθείς γυναίκα!»
«Καλοδεχούμενος, όποιος θελήσει νάρθει Δημητρό μου!» απάντησε εκείνη και πάλι ετούτο το απόγευμα π…

Ανθρώπινα φυτίλια ....

Εικόνα
Σηκώθηκε πρωί – πρώι και σήμερα! Αλλά με ιδιαίτερη βιάση ετούτη τη βολά. Σήμερα θα έπιανε ζυμάρι, να φτιάξει τα πρόσφορα, να τα φουρνίσει στον ξυλόφουρνο της αυλής, να τα ψήσει και τα απόγευμα, πριν τον εσπερινό να τα πάει στη Βαγγελίστρα και αύριο ξανά πρωί – πρωί στην εκκλησιά για τη λειτουργία, που ετοίμαζε για την ψυχή της συχωρεμένης της φίλης της.
Της Πολεμίας.
Ζέστανε νερό και το βάλε στη σκάφη και μαζί λίγο - λίγο το αλεύρι, που το παιρνε σεσουλιές με το βαθύ το πιάτο από το σακί, όπου το χε ήδη κοσκινισμένο και μετά κανά δυο μισές χουφτιές τ΄ αλάτι. Και άρχισε να μαλάσει ζύμη, με κινήσεις σταθερές, πεπειραμένες! και άλλοτε με στοργή, άλλοτε με θυμό έφερνε γύρω - γύρω τη ζύμη μες στην ξύλινη τη σκάφη πάντα με την θύμηση της καλής της φιλενάδας. Με αγάπη: για το φιλικό το πρόσωπο με τα γαλάζια μάτια, που της έρχονταν στο νού, άλλοτε γελαστό και άλλοτε πάλι λυπημένο, μα πάντα καλοσυνάτο. Και με θυμό: γιατί πώς το κανε αυτό ο Θεός και την πήρε κοντά του τη Πολεμία της, τόσο γρήγορ…

ΓΕΓΟΝΟΣ, ΣΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ....

Εικόνα
Έξαινε το αρνίσιο το μαλλί και μετά το βαζε στη ρόκα πάνω, με ορμή καιδύναμη, και ενώ άλλες φορές η κίνηση ετούτη το χε το χορογραφημένο της, που όσο την κοιτούσες σε υπνώτιζε και σε παράσερνε λες, σε ρυθμό από νανούρισμα σε μάνας κόρφο, ετούτη τη βολά έβγαζε άλλο χρώμα και άλλο ύφος. Φαινόταν να χε θυμό και άγχος. Ένα μαύρο συναίσθημα ολάκερα αρνητικό και ζορισμένο, που το σιγοντάριζε η ασταμάτητη μουρμούρα από το στόμα της Άννας. Αν κάποιος την έβλεπε έτσι καθισμένη πουτανε στην παραστάδα της πόρτας, στα έμπα της αυλής της, θάλεγε πως τούτο το θηλυκό το χει το στανιό του και το δίχως άλλο θάφευγε αμίλητος δίχως να την καλησπερίσει, από φόβο για παρεξήγηση …. Για να μην την βουκεντρίσει….
Είχε το δίκιο της η Άννα για τούτον για όλο τούτο το κακό αυτό το το απόγευμα. Ο Παναγιώτης της τελευταία τοχε περίεργο το φερσιμό του! Αυτός ο καλοκάγαθος και καλοσυνάτος άντρας, που τοσο την αγάπαγε και φρόντιζε, τις τελευταίες μέρες τον είχε αλλού το νού του. Έδειχνε λες το φέρσιμο του, άντρα αφηρ…

Τα Χελιδόνια φέρνουν την Άνοιξη....

Εικόνα
Έτριζε και αναπηδούσε το λεωφορείο στα τερτίπια και τις λακκούβες του επαρχιακού δρόμου. Από τη μία ανησυχούσε για τη ζωούλα, που χε μέσα στα σπλάχνα της –μη τυχόν και διαταραχθεί η κύηση, καθώς έτσι της το χαν πει οι γιατροί: η πρώτη της εγκυμοσύνη ήταν δύσκολη και σε αυτήν την δεύτερη έπρεπε να προσέχει πιότερο και για το καλό του μωρού αλλά και για δική της χάρη. Από την άλλη κάθε μέτρο που πέρναγε στο δρόμο, την έφερνε πιο κοντά στην άρρωστή της μάνα. Και από μέσα της προσευχόταν όλα καλά να πάνε.
Τόλεγε αυτό το «κύριε ελέησον» με ρυθμό νανουριστικό και σιγονταρισμένο από το θόρυβο του λεωφορείου, αυτόν τον υπνωτικό βόμβο πούβγαζε η μηχανή και το τρίξιμο απ τις ρόδες. Και έπαιρνε σιγά-σιγά αυτό το τεριρέμ και γίνουνταν η μόνη φύση του νού, σαν το τραγούδι που σου ναι κολλημένο στη γλώσσα πάνω, από το πρωινό σου ξύπνημα και φωλιάζει εκεί όλη την ημέρα, ό,τι και αν κάνεις, ό,τι και αν λές, βρίσκεται στα υπόγεια του νού και παίζει το ρυθμό του, σαν τον δίσκο στο γραμμόφωνο της γειτόν…